زیبایی‌شناسی 
زیبایی‌شناسی شاخه‌ای از فلسفه است که در ارتباط با ماهیت و نحوه ادراک زیبایی و نازیبایی می‌باشد. اصطلاح زیبایی‌شناسی (Aesthetic) در سال 1753 توسط فیلسوف آلمانی الکساندر بوم‌گارتن (Alexander Beumgarten) ابداع شد اما در اصل ماهیت زیبایی طی قرن‌های متمادی توسط فلاسفه و اندیشمندان مختلف مورد مطالعه قرار گرفته است. واژه «استتیک» (Aesthetic) در لغت به معنای تحقیق در ماهیت درک حسی است. 
زیبایی‌شناسی در گذشته موضوعی صرفاً فلسفی به شمار می‌رفت اما از قرن نوزدهم هنرمندان نیز دیدگاه‌هایشان را در این مورد ابراز نموده و آن را وارد مباحث هنری کرده‌اند. حتی در دوران اخیر اغلب این واژه را با فلسفه هنر برابر دانسته‌اند. از این رو می‌توان گفت مخاطبین مباحث زیبایی‌شناسی دو گروه عمدۀ فلاسفه و هنرمندان هستند. البته حوزۀ معنایی زیبایی‌شناسی بسیار وسیع است و علاوه بر هنرهای پدید آمده به دست انسان، تجارب زیبایی شناسانه طبیعی را هم در بر می‌گیرد. 
ادامه دارد...
برگرفته از کتاب:طراحی داخلی،از معماری تا دکوراسیون داخلی نوشته مهندس مهدی فخیمی
وب سایت:www.honararmani.com