خط

یک نقطه، از طریق بسط یافتن تبدیل به یک خط می‌شود. از لحاظ تصور ذهنی، یک خط فقط دارای یک بعد یعنی طول می‌باشد. یک خط( برخلاف نقطه که ثابت و بدون جهت است) قابل حرکت، جهت دار و بسط یافتنی می‌باشد. خطوط ( همانند فرم‌های قابل دید)  از لحاظ تراکم و شخصیت، دارای تنوع هستند. یک خط را می‌توان با دو نقطه هم نشان داد. در موارد وسیع‌تر، تکرار ساده و کافی عناصر ساده، می‌تواند خطی با کیفیت‌های آشکار بافتی، ایجاد کند. خط در شکل‌گیری هر نوع ساختار بصری عنصری اساسی است. ما بدون خط نمی‌توانیم شکل و کیفیتی را که عموما توسط آن، اشیا را می‌شناسیم، تعریف کنیم. خطوط، لبه‌های یک شکل را توصیف کرده و آن را از فضای اطرافش جدا می‌کنند.

برگرفته از کتاب:طراحی داخلی،از معماری تا دکوراسیون داخلی نوشته مهندس مهدی فخیمی