تأکید

در اصل «تأکید» مجاورت عناصر برجسته و فرعی در ترکیب یک مجموعه است. یک طرح بدون هیچ عنصر برجسته‌ای، بی‌حالت و یکنواخت خواهد بود؛ از طرفی اگر عناصر شاخص زیادی داشته باشد، نیز آشفته و نامنظم به نظر آمده و از اهمیت موضوع خواهد کاست. برای هر قسمت از طرح، بایستی با توجه به درجه اهمیت آن در طرح کلی، ارزشی قائل شد. می‌توان با در نظر گرفتن اندازه‌ای مناسب برای یک عنصر در ترکیب، و یا شکلی یگانه، و حتی رنگ یا بافتی متضاد، بدان تأکیدی بصری بخشید. در هر صورت، بایستی بین جنبه غالب و جنبه‌های فرعی فضا، تضادّ معیّنی وجود داشته باشد؛ تضادّی که قادر است با ایجاد وقفه در الگوی معمولی ترکیب‌بندی، توجه ما را به خود جلب کند.

 

برگرفته از کتاب:طراحی داخلی،از معماری تا دکوراسیون داخلی نوشته مهندس مهدی فخیمی