عناصری که از لحاظ بصری، قوی بوده و نظر ما را به خود جلب می‌کنند-نظیر شکل‌های نامعمول، رنگ‌های درخشنده، ارزش‌های تیره و بافت‌های متنوّع- بایستی از سوی عناصر کم نیروتر، که بزرگ‌ ترند و یا در فاصله‌ای از مرکز ترکیب قرار گرفته‌اند، خنثی شوند. تعادل نامتقارن، به وضوح تقارن نیست و معمولاً از لحاظ بصری، فعال ‌تر و پویاتر بوده و قادر به بیان حرکت، تغییر و حتی کثرت است. همچنین نسبت به تقارن، انعطاف ‌پذیرتر بوده و می‌تواند خود را با شرایط متنوع کارکرد، فضا و وضعیت محیط، وفق دهد.

برگرفته از کتاب:طراحی داخلی،از معماری تا دکوراسیون داخلی نوشته مهندس مهدی فخیمی